اندر باب وقایع اتفاقیه در روز قدس !

این یادداشت ،تقریبآ غیر سیاسی است. تذکر دادم تا که اگر وقتتان تلف می شود نخوانید ش... بگذاریم که احساس هوایی بخورد.

تحرکات این روزهای نخست وزیر اسرائیل مشکوک به نظر می رسد. درست است که همیشه  تحرکات این رژیم از زمان اعلام تأسیسش  مشکوک بوده است اما با این وجود این روزها مشکوکتر می نماید.

محمد رضا با هنر در مصاحبه اش با خبرنگاران این بار شیخ مهدی کروبی را هم بی نصیب نگذاشت.جملات این سیاستمدار کرمانی  در باران تیر و سنانی که از یمین و یسار بر سر شیخ اصلاحات می بارد حکم گلی را داشت که بر شیخ مغلوب انتخابات افکنده شد. شیخی که هنوز دست از انالحق گویی خویش بر نداشته .به این بهانه می خواهم سخنی با شیخ مهدی کروبی بگویم به عنوان شهروندی که به او رأی داده ام و هنوز هم به آن وفادارم.

این روزها که رمضان از نیمه گذشته است ، وضعیت مزاجی من هم چندان تعریفی ندارد و بر این باید بیفزایم دو کار ترجمه را که باید انجام می دادم . لذا بیش از آن ، نمی توانستم پای کامپیوتر بنشینم حتی اگر وقت یا توانش را می داشتم که نداشتم .یاداشت پیش روی دربارهء روح تقلبی است که سالهاست بر جامعهء ما حاکم شده است ، امیدوارم که ارزش خواندن را داشته  باشد و دیر آمدنم را جبران کند.

عباس عبدی در پیشنهادی خردمندانه که در روزنامهء اعتماد چاپ شد از مجلس خواسته بود که به کابینهء احمدی نژاد رأی دهند.مجلس ضمن نقد عریان احمدی نژاد که با نیش و کنایاتی فراوان هم همراه بود نهایتآ و تقریبآ همان راهی را رفت که این تحلیلگر باهوش پیشنهاد کرده بود.

نمی دانم تابحال افغانی ها را مقابل دوربین تلویزیون تماشا کرده اید؟چه هنگامی که تظاهرات می کنند و یا هنگامی که یک خبرنگار ایرانی با آنها مصاحبه می کند.در حرکات میمیک صورتشان انبوهی از تحقیر و خود کوچک انگاری به شیشه های دوربین تلویزیون می پاشد.ملتی که سه دهه است مدام له می شوند و باز هم له می شوند . چگونه این ملت می تواند پرسونالیتهء حقیقی اش را باز یابد؟

در دورهء جوانی و کمی نزدیک منزلمان در مشهد، پیرمرد وارسته ای زندگی می کرد اهل دل و صاحب نفس. کلاه پوستی به سر می گذاشت، عبایی زرد رنگ به دوش می انداخت و معمولآ  به وسیلهء  دو چرخه ای رفت و آمد می کرد.

نامهء شیخ مهدی کروبی به آقای هاشمی یک زلزلهء بزرگ سیاسی برای جمهوری اسلامی ایران محسوب می شود که آثار و عوارض و آوار و خرابی ها و تلفات و تبعاتش به این زودی ها برطرف نخواهد شد.

با اینهمه عذر و بهانه ای که هر از گاه می آورم ، می ترسم خوانندگان محترم بگویند آقا بفرمائید نه نوشته ای از شما خواستیم و نه سایتی ! اگر می خواهی بنویسی مثل آدم حسابی ها بنویس و اگر هم نمی نویسی هر روز یک عذر و بهانهء جدید جور نکن و به خورد ما نده ! اما راستیت اش و دور از جان ، ماه رمضان امسال تا حالا که روز پنجمش است خیلی وفق حال و روز من نبوده اگرچه سالهای پیش هم کمترک و بیشترک همچین بوده اما امسال بیشتر.حالا متن دفاعیاتم را نوشته ام بخوانید شاید مرا هم مشمول رأفت و رحمت اسلامی تان کردید...

بخوان به نام ِ گل سرخ، در صحاری شب،/ که باغ ها همه بیدار و بارور گردند./ بخوان، دوباره بخوان، تا کبوتران سپید /  به آشیانهء خونین دوباره برگردند...