دولت ایران یک دولت تصدی گر است . آب و برق و گاز و نان و امنیت و تلفن که بماند ، تلویزیون و بنزین و مدرسه و دانشگاه و بیمه و درمان و خیلی چیزهای دیگر از صدقهء سر دولت ، نصیب ملت می شود.
وقتی که می گوئید اینهمه تصدی گری بد است؟آنها را می فروشد مثل مخابرات! وقتی می گویی این چه جور فروختن است ؟ می گوید پس در عوضش مترو را می گیریم.می گوئید مترو خیلی گیر و پیچ دارد.ملت را اسیر می کنی ها ! می گوید دیدید که بنزین را سهمیه بندی کردیم. انتخابات را برگزار کردیم . داریم با آمریکا رابطه برقرار می کنیم.یارانه ها را هدفمند می کنیم. مترو که دیگر چیزی نیست!
اما بازهم قانع نمی شوی و می خواهی طرفت را توجیه کنی که ناخودآگاه متوجه می شوی، شده ای بچهء بی تربیت و بی نزاکت و کذا و کذا.نه که این بابا*(دولت فخیمه را عرض می کنم) خیلی مؤدب و با تربیت و بانزاکت و با کمالات تشریف دارند !
پ.ن
*یک وقت فکر نکنید که "این بابا" را در اینجا معادل "یارو" گرفته ام که مصغر "یار" است و نوعی بار تحقیری دارد . (مشهدی ها می گویند"یَرَه" که همان یارو است ).حقیقتش نمی دانم چرا یکباره یاد مراسم درگذشت مرحوم ظاهرشاه افتادم که حامد کرزای گفت " ما ا َمروز بابای ملت اوغان را از دست داده َ ایم" و دیدم کاربردش در اینجا از واژهء "پدر" رساتر است ! تا نظر شما چه باشد؟
|
